Historia Grupy Karkonoskiej GOPR
I. RATOWNICTWO W KARKONOSZACH PO 8 MAJA 1945 ROKU
1945 – Polskie władze samorządowe reaktywują Pogotowie Górskie Polskie władze samorządowe reaktywują w Szklarskiej Porębie i Karpaczu Pogotowie Górskie podległe pod PCK, w którym pracują niemieccy ratownicy. W Karpaczu Kolumną kieruje Fromberg, któremu jako mężowi Amerykanki polskie władze pozwoliły pozostać w swoim domu.
1946 – Zwózka samochodem polskiego żołnierza z placówki pod Śnieżką 1946 rok – 14 letni syn Fromberga – Reiner, prowadzi zwózkę samochodem polskiego żołnierza z placówki pod Śnieżką, który został nieszczęśliwie postrzelony przez kolegę przy czyszczeniu broni. Niestety, zwożony zmarł przed dowiezieniem do szpitala.
21.11.1946 – Bal charytatywny 21.11.1946 rok – Zarząd Oddziału PTT w Jeleniej Górze podejmuje decyzje o przeprowadzenie balu charytatywnego z którego fundusz miały być przeznaczone na ratownictwo w górach w sezonie 1946/47.
1946 – Lawina w Kotle Łomniczki Luty 1946 rok – lawina w Kotle Łomniczki porwała dwóch oficerów WOP. W akcji ratunkowej zorganizowanej przez Jerzego Ustupskiego obok polskich mieszkańców Karpacza rekrutujących się z Tatrzańskich Górali i przedwojennych działaczy turystycznych, uczestniczą niemieccy sportowcy, mieszkający w Karpaczu Górnym (d. Brickenberg): – niemiecka narciarka Rosemarii Schiller oraz Kurt Weidn
1947 – Utworzenie nieformalnej grupy ratownictwa Luty 1947 rok – utworzenie przez Jerzego Ustupskiego nieformalnej grupy ratownictwa, złożonej z Tatrzańskich Górali i przedwojennych działaczy turystycznych, którzy mieszkali wtedy w Karpaczu. Grupa ta nigdy nie została zarejestrowana.
1948 – Grupa ratownictwa górskiego Listopad 1948- w Jeleniej Górze Dolnośląski Oddział PTT patronuje powstaniu grupy ratownictwa górskiego. Grupa ta składała się z 12 osób, i oprócz wystawienia legitymacji w celu ułatwienie poruszanie się w strefie przygranicznej nie przejawiła żadnego działania.
1948 – Kurs ratownictwa górskiego Lato 1949 rok – z inicjatywy dr Stanisława Bialikiewicza w kursie ratownictwa górskiego na Hali Gąsienicowej przeszkolono trzech karkonoskich działaczy turystycznych: Przemysława Borkowskiego, Mieczysława Kłapę i Tadeusza Stecia
1949/50 – Tatrzańscy ratownicy w Karkonoszach Rok 1949/50 jak wynika ze sprawozdania złożonego na posiedzeniu TOPR przez T. Wójcika, w zimie tatrzańscy ratownicy pełnili sporadyczne dyżury w karkonoskich schroniskach.
1951 – Kurs ratownictwa górskiego Jesień 1951 rok – w schronisku imienia Bronisława Czecha zorganizowano kurs ratownictwa górskiego. Uczestniczyli w nim instruktorzy KO z domów wczasowych FWP na terenie Karkonoszy..
1952 – Decyzja o utworzeniu grup regionalnych 4 listopad 1952 rok – na zebraniu Zarządu GOPR w Zakopanem podjęto decyzje o utworzeniu grup regionalnych ratownictwa górskiego poza Tatrami.
II. Powstanie Sudeckiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego
14.12.1952 – Zebranie założycielskie Sekcji Sudeckiej W dniach od 10 do 14.12.1952 roku w schronisku Samotnia odbył się Kurs ratownictwa górskiego, po którym w dniu 14 grudnia odbyło się zebranie założycielskie Sekcji Sudeckiej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego SOPR i powołano zarząd, do którego weszli: Prezes -Tadeusz Steć, Kierownik – Tadeusz Mucha, Skarbnik – Stanisław Misior, sekretarz – Wiesław Marcinkowski, lekarz Sekcji – dr Roman Brodacki
26.12.1952 – Pierwsza zwózka ze stoku 26.12.1952 rok – pierwsza zwózka ze stoku koło Strzechy Akademickiej w której brali udział Wiesław Marcinkowski i Stanisława Misiora.
10.03.1953 – Wspólna akcja poszukiwawcza GOPR i HS 10.03.1953 – wspólna akcja poszukiwawcza GOPR i HS w rejonie pod Śnieżką zaginionego patrolu WOP zakończona odnalezieniem poszukiwanych.
26.12.1954 – Zawody w ratownictwie górskim 26.12.1954 – wspólne GOPR – HS zawody w ratownictwie na trasach w Szpindlerowym Mlynie.
28.01.1955 – Polsko - czeska akcja ratunkowa na zboczach Wielkiego Szyszaka 28.01.1955 – dwudniowa polsko – czeska akcja ratunkowa na zboczach Wielkiego Szyszaka po stronie czeskiej. Transport ciężko rannego narciarza czeskiego przez Martinovou Boude Na „Odrodzenie” i do szpitala w Cieplicach.
30.01.1955 – Pierwszy wypadek śmiertelny 30.01.1955 – pierwszy wypadek śmiertelny w wyniku urazu poniesionego w czasie zjazdy na nartach. Na szlaku zielonym do Karpacza śmiertelne obrażenia odniósł uprawiający wyczynowo narciarstwo Adam Biłozur z Jeleniej Góry.
1.02.1955 – Narady ratowników GOPR z HS 1.02.1955 – narady ratowników GOPR z HS (Horska Sluzba) przeprowadzone na Samotni i na Hali Szrenickiej poświęcone dalszej współpracy przygranicznej.
22.12.1955 – Narada GOPR, HS, WOP i StB 22.12.1955 – w schronisku Odrodzenie odbyła się narada GOPR, HS, WOP i StB (Straz Narodnej Bezpecznosti – czeski odpowiednik polskiego UB) na temat zasad współpracy w akcjach ratowniczych w Karkonoszach.
1956 – Przyjęcie przez ZG GOPR nowego regulaminu 1956 rok – przyjęcie przez ZG GOPR nowego regulaminu. Sekcja Sudecka podniesiona do rangi Grupy Sudeckiej GOPR.
1956 – Sudecka Grupa GOPR otrzymuje samochód 1956 rok – Sudecka Grupa GOPR otrzymuje z demobilu samochód Dodge, który ze względu na dużą awaryjność i zużycie paliwa szybko wycofano z eksploatacji.
6.10.1956 – Szkolenie topograficzne ratowników GOPR 6.10.1956 pierwsze szkolenie topograficzne ratowników GOPR w Czeskich Karkonoszach. (Luczni Bouda)
14.11.1956 – Zebranie sprawozdawczo- wyborcze 14.11.1956 – zebranie sprawozdawczo- wyborcze. Przewodniczący – dr J. Kolankowski, wiceprzewodniczący i kierownik grupy – Tadeusz Mucha. Sekretarz Leszek Różański, skarbnik Ryszard Jaśko, lekarz – dr Kazimierz Micherdziński, komisja rewizyjna – Wiesław Chachuła.
01.1957 – Lawina w Kotle Łomniczki Styczeń 1957 – śnieżna lawina świeżego śniegu w Kotle Łomniczki przysypuje grupę harcerzy. Na szczęście obyło się bez ofiar. W akcji ratunkowej oprócz ratowników SOPR brali udział żołnierze WOP i pracownicy METEO Śnieżka.
23.01.1957 – Śmierć na zboczach Śnieżki 23.01.1957 – na zboczach Śnieżki poniósł śmierć kadet Szkoły Oficerskiej z Brna. Jego kolegę uratowali ratownicy GOPR i żołnierze WOP ze strażnicy pod Śnieżką.
14.11.1959 – Zebranie sprawozdawczo-wyborcze 14.11.1959 – zebranie sprawozdawczo-wyborcze. Przewodniczącym – Leszek Różański. Kierownik Grupy – Stanisław Kieżuń, z-ca Kierownika Włodzimierz Kosterkiewicz.
Wiosna 1960 – Powołanie na Kierownika Grupy Stanisława Kieżunia. Wiosna 1960 – powołanie na Kierownika Grupy Stanisława Kieżunia. Grupa dostaje etat zastępcy, na który powołano Włodzimierza Kosterkiewicza.
1960 – Kurs ratownictwa górskiego dla żołnierzy WOP 1960 rok – ST. Kieżuń, W. Marcinkowski, W Siemaszko i W Kosterkiewicz wykładają na kursie ratownictwa górskiego dla żołnierzy WOP.
1960 – Szkolenie wysokogórskie w Wysokich Tatrach 1960 rok – ratownicy Sudeckiej GOPR: ST. Kieżuń, W Marcinkowski, W Kosterkiewicz, W. Siemaszko i J. Kobec uczestniczą w szkoleniu wysokogórskim w Wysokich Tatrach.
Jesień 1960 – Nadzwyczajny Zjazd GOPR Jesień 1960 rok – Nadzwyczajny Zjazd GOPR uhonorował Prezesa GOPR Leszka Rożańskiego złotą jubileuszową odznaką GOPR.
Jesień 1962 – Dziesięciolecie Grupy Sudeckiej Jesień 1962 rok – dziesięciolecie działalności Grupy Sudeckiej.
1962/63 – Wymiana ratowników z Grupa Tatrzańską 1962/63 – w sezonie zimowym wymiana ratowników SOPR z Grupa Tatrzańską
1963 – Dyżury letnie w Bieszczadach 1963 rok – ratownicy SOPR pełnią dyżury letnie w Bieszczadach
23.05.1965 – Zebranie wyborcze 23.05.1965 – na zebraniu wyborczym Prezesem Zarządu wybrano L. Różański, Naczelnik – Stanisław Kieżu
Jesień 1965 – Polsko-czechosłowacka narada na Hali Szrenickiej Jesień 1965 – polsko-czechosłowacka narada na Hali Szrenickiej z udziałem przedstawicieli GOPR, HS, WOP, StNB (Straż Narodn.Bespecznosti – czeskie UB) i KPN. Ustalenie terminów wspólnych ćwiczeń z zestawem Gramingera.
Zima 1965 – Telewizyjny Turniej Miast Zima 1965 rok – w Telewizyjnym Turnieju Miast startują dwie ekipy GK GOPR reprezentując miasta Szklarskiej Poręby (Henryk Wawrzaszek i Antoni Rychel) i Karpacza (Waldemar Siemaszko i Wiesław Marcinkowski).
12.02.1966 – Akcja ratunkowa w Małym Śnieżnym Kotle 12.02.1966 – wspólna akcja ratunkowa z HS w Małym Śnieżnym Kotle. Z wysokości kilkudziesięciu metrów wpadł do Małego Kotła czeski narciarz na biegówkach. Na szczęście nie odniósł poważniejszych obrażeń.
1967 – Piętnastolecie SOPR 1967 rok – z okazji piętnastolecia SOPR w Szklarskiej Porębie zorganizowano wystawę przedstawiającą osiągnięcia Grupy.
1968 – Lawina w Białym Jarze 1968 rok – lawina w Białym Jarze, w której zginęło 19 osób. W akcji oprócz polskich i czeskich służb ratownictwa górskiego uczestniczyli pracownicy wyciągu, schronisk, żołnierze WP, OSWR i OTK Lwówek, pracownicy ZGM ze Szklarskiej Poręby i Karpacza i Strażacy. Rozmiary lawiny i jej tragiczne skutki miały decydujący wpływ na doposażenie Grupy w sprzęt ratowniczy i zmianę systemu szkolenia ratowników SOPR-u.
1969 – Pierwszy Naczelnik Grupy Sudeckiej 1969 rok – zmiana tytułu szefa Sudeckiego GOPR z „Kierownik” na „Naczelnik”. Pierwszym Naczelnikiem Grupy Sudeckiej zostaje Wiesław Marcinkowski.
1971 – Wprowadzenie radiotelefonów stacjonarnych 1971 rok – wprowadzenie radiotelefonów stacjonarnych „Wawa-2” i „Wawa-3” oraz przenośnych „Klimków”.
2.9.1972 – Zebranie sprawozdawczo-wyborcze 2.9.1972 rok – na zebraniu sprawozdawczo-wyborczym prezes L. Różański pozytywnie ocenił działalność szkoleniową, stwierdzając, że… „Dopiero w tej kadencji Zarządu szkolenia stanęły na właściwym poziomie”. Było to związane z pracą ratowników zawodowych: – J. Wożnicy i M. Tworka.i A. Rychla. Prezesem wybrano Zbigniewa Pawłowskiego, Naczelnikiem – Wiesława Marcinkowskiego, Zastępcą – Antoniego Rychla.
1972 – Naczelnikiem zostaje Marian Sajnog 1972 rok – (jesień) rezygnacja z funkcji W. Maricnkowskiego, Naczelnikiem zostaje Marian Sajnog
1972 – Nawiązanie współpracy z ratownikami Zittauergebirge 1972 rok – nawiązanie współpracy z ratownikami niemieckimi z Zittauergebirge./ NRD/
1972/73 – Przyznanie Grupie Sudeckiej śmigłowca 1972/73 – Naczelnik M Sajnog podjął zakończone sukcesem kroki o przyznanie Grupie Sudeckiej śmigłowca, ale na skutek sprzeciwu Naczelnika GOPR, Jana Komorowskiego umowa została unieważniona.
24.06.1973 – Osunięcie bloku granitowego w Wąwozie Kamieńczyka 24.06.1973 – w Wąwozie Kamieńczyka, na skutek osunięcia się bloku granitowego śmierć poniosły dwie uczestniczki wycieczki (matka i córka) z FWP w Karpaczu.
Listopad 1973 – Na „Dzień Ratownika” w schronisku PTTK Nad Orlica Grupa Sudecka GOPR otrzymuje psa – owczarka niemieckiego, która na „chrzcie” od chrzestnych J. Woźnicy i E. Wróbel otrzymuje imię „Turnia”. Opiekunem -przewodnikiem zostaje Piotr Lucerski
1974 – Odwołanie M. Sajnoga z funkcji Naczelnika 1974 rok – odwołanie M. Sajnoga z funkcji Naczelnika. Komisarycznym Pełniącym Obowiązki Naczelnika zostaje E. Strzeboński z Zakopanego, po którym funkcję (też PO) Naczelnika pełni Mikołaj Gołubkow.
1974 – Pies "Ajaks" uzyskuje certyfikaty Niemieckie i Słowackie 1974 rok – pies „Ajaks” prowadzony przez Andrzeja Piotrkowskiego, jako jedyny z psów naszej Grupy uzyskuje certyfikaty Niemieckie i Słowackie
16.01.1975 – Śmierć ratowników podczas akcji ratunkowej 16.01.1975 rok – na zboczach Śnieżki podczas akcji ratunkowej śmierć ponieśli dwaj ratownicy Horskiej Slużby; Jiri Messner i Stefan Spusta.
04.1975 – Kurs Ratownictwa Górskiego I Stopnia 21-30.04.1975 – Kurs Ratownictwa Górskiego I Stopnia na Samotni
06.1975 – Centralny Kurs II Stopnia 15-25.06.1975 – Centralny Kurs II Stopnia na Szwajcarce i w Śnieżnych Kotłach prowadzony przez M. Tworka, J. Woźnicę i A. Rychla.
III. Grupa Karkonoska GOPR
1.1.1976 – Podział Grupy Sudeckiej GOPR 1.1.1976 – podział Grupy Sudeckiej GOPR na Karkonoską z Naczelnikiem Ryszardem Jaśko i Wałbrzysko- Kłodzką z Naczelnikiem Stanisławem Ządkiem. Grupa Karkonoska działa na terenie o powierzchni 3025 kw. km.
17.02.1976 – Wybory uzupełniające do Rady Grupy 17.02.1976 – w związku z podziałem Grupy Sudeckiej wybory uzupełniające do Rady Grupy. Przewodniczącym – Zbigniew Pawłowski, Naczelnikiem – Ryszard Jaśko.
9.11.1977 – Dzień Ratownika w Teatrze Jeleniogórskim 9.11.1977 – „Dzień Ratownika” w Teatrze Jeleniogórskim. Uroczyste wręczenie sztandaru Grupy Karkonoskiej GOPR. Podsumowanie „25 lat ratownictwa górskiego w Sudetach” w opracowaniu Mariana Sajnoga ukazuje się w Roczniku Jeleniogórskim nr. 15/1977 s. 189-212 z dokumentacja fotograficzna.
11.11.1978 – Oddanie do użytku Stacji Centralnej GOPR 11.11.1978 – dzięki ogromnemu zaangażowaniu wszystkich ratowników Grupy Karkonoskiej oddano do użytku budynek Stacji Centralnej GOPR w Jeleniej Górze, który miał być wzorem dla innych siedzib regionalnych grup GOPR.
8.12.1978 – Zamarznięcie na lodzie Małego Stawu 8.12.1978 – na lodzie Małego Stawu zamarzł uczestnik wycieczki pomaturalnego studium w Zgorzelcu, który chciał wrócić z Samotni na Strzechę przez Żleb Fajkoszu.
1980 – Powstanie sekcji Lubawka 1980 rok – powstanie sekcji Lubawka. Oddanie do użytku stacji ratunkowej „Bacówka” pod Świętą Górą w Lubawce.
24.01.1980 – Zaginięcie w rejonie Szrenicy 9 letniego narciarza 24.01.1980 – zaginięcie w rejonie Szrenicy 9 letniego narciarza z Kalisza, (Szaławka) którego zwłoki odnaleziono dopiero po dwóch latach, w potoku poniżej Hali Szrenickiej.
1982 – Zebranie wyborcze 1982 rok – na zebraniu wyborczym Prezesem Zarządu wybrany zostaje dr inż. Zbigniew Kozubek, Naczelnikiem Ryszard Jaśko a Zastępcą Antoni Rychel.
1983 – Wprowadzenie radiostacji "Radmor". 1983 rok – wprowadzenie na wyposażenie GOPR radiostacji „Radmor”.
02.1983 – Akcja poszukiwawcza narciarza 6-7.02.1983 – dwudniowa akcja poszukiwawcza zakończona odnalezieniem zwłok czeskiego narciarza z Pragi, który zamarzł kilkadziesiąt metrów od schroniska Pod Łabskim Szczytem.
1989 – Oddanie do użytku stacji ratunkowej w Karpaczu 1989 rok – oddanie do użytku wybudowanej społecznie przez ratowników GK GOPR stacji ratunkowej „Bacówka” w Karpaczu.
1990 – Walne Zebranie 1990 rok – na Walnym Zebraniu Jerzy Pokój wybrany Naczelnikiem Karkonoskiej Grupy GOPR. Zastępca – Maciej Abramowicz. Prezesem Andrzej Schubert. Następują pozytywne zmiany organizacyjne w Grupie Karkonoskiej, Grupa dostała nowy sprzęt od ZG GOPR a jednocześnie dzięki dobrym stosunkom Naczelnika z Konsulem Generalnym RFN we Wrocławiu, otrzymała samochody z demobilu z po enerdowskiej armii. Nawiązanie współpracy z lotnictwem sanitarnym we Wrocławiu. Szkolenie ratowników do akcji z użyciem śmigłowców.
1990 – Zawody ski-turowe na trasie Samotnia - Szpidlerowy Młyn 1990 rok – Z inicjatywy J. Pokoja i Szkoły Górskiej Przewodników organizacja corocznych zawodów ski-turowych na trasie Samotnia – Szpidlerowy Młyn ze zjazdem ze Śnieżki, w których uczestniczą ratownicy HS, Bergwachtu, TOPR oraz wszystkich grup regionalnych GOPR. Zawody te od 2003 r. są wpisane w kalendarz Pucharu Polski w Ski-alpinizmie.
1992 – Czterdziestolecie ratownictwa w Sudetach 1992 rok – czterdziestolecie polskiego ratownictwa w Sudetach. Ukazuje się opracowana przez Stanisława Jawora broszura zatytułowana „XL lat polskiego ratownictwa górskiego Karkonoszach”, zawierająca również historię ratownictwa do 1945 roku.
2.01.1994 – Akcja ratunkowa po awarii wyciągu krzesełkowego na Szrenicę 2.01.1994 rok – akcja ratunkowa po awarii układu hamulcowego górnego odcinka wyciągu krzesełkowego na Szrenicę. Ratownicy udzielili pomoc przed medycznej 16 poszkodowanym z których 12 przetransportowano do szpitala w Jeleniej Górze.
1994 – Walne Zebranie 1994 rok – na Walnym Zebraniu Naczelnikiem ponownie zostaje Jerzy Pokój, Zastępcą – Maciej Abramowicz a Prezesem Zarządu Zbigniew Szereniuk. (od 2007 roku wiceprezydent Jeleniej Góry)
1995 – Oddanie do użytku stacji Szklarskiej Porębie 1995 rok – oddanie do użytku wyremontowanej społecznie przez ratowników budynek stacji „Marysieńka” w Szklarskiej Porębie
09.1996 – 48 Kongres IKAR-CISA 18 – 22 września 1996 – 48 Kongres IKAR-CISA. Grupa Karkonoska GOPR gościła na swym terenie działania po raz pierwszy w Polsce Delegatów Zgromadzenia Międzynarodowej Komisji Ratownictwa Górskiego IKAR – CISA jakie odbyło się w Karpaczu. Jego uczestniczy z uznaniem obserwują pokaz ratownictwa górskiego z użyciem śmigłowców Mi 2 i Sokół w Kotle Małego Stawu z udziałem ratowników z grup regionalnych i Grupy Karkonoskiej GOPR oraz pilotów z zespołu Sanitarnego Pogotowia Ratunkowego z Sanoka
07.1997 – Udział w akcji powodziowej na Dolnym Śląsku. 7-17.07.1997 rok – udział ratowników Grupy Karkonoskiej GOPR w akcji powodziowej na Dolnym Śląsku.
1998 – Walne Zebranie 1998 – na Walnym Zebraniu J. Pokój rezygnuje z kandydowania na Naczelnika Grupy Karkonoskiej GOPR. Naczelnikiem zostaje Maciej Abramowicz, a Prezesem Jerzy Czarnecki
2000 – Wydanie broszury "Ratownictwo górskie - poradnik ratownika" 2000 rok – Grupa Karkonoska GOPR wydała broszurę w nakładzie 1500 sztuk „Ratownictwo górskie – poradnik ratownika” rozesłaną do wszystkich grup GOPR.
2002 – 50 lecie ratownictwa w Karkonoszach 2002 rok – Grupa Karkonoska GOPR obchodzi jubileusz 50 lecia ratownictwa w Karkonoszach. Grupa liczy 171 ratowników, (w tym 9 zawodowych), 144 ochotników, 18 kandydatów (w tym 63 starszych ratowników i 18 instruktorów). W podsumowaniu „50 lat ratownictwa górskiego w Karkonoszach” Grupa Karkonoska GOPR wydaje książkę opracowaną przez Stanisława A. Jawora oraz Kolegów: M. Abramowicza, A. Brzezińskiego, K. Czarneckiego, B. Dziedzica, D. Kalitana, W. Kostarkiewicza, P. Lucerskiego, M. Marcikowskiej, W. Marcinkowskiego, D. Nakielskiego, M. Siemaszko-Arcimowicz, – obejmując zakres tematyczny; historia i dzień dzisiejszy, organizacja, ludzie i sprzęt, akcje, Grupa Sudecka i Karkonoska – fakty i liczby.


































